The Game of Growing Pains

Photo shoot Helmond

Zij selecteren en bereiden een fotoshoot voor. De foto wordt genomen en vervolgens geretoucheerd. De geretoucheerde foto van de geretoucheerde foto wordt vervolgens gefotoshopt, en de resulterende foto wordt gepubliceerd voor de verkoop. Maar degene die de foto maakt en degene die de foto retoucheert zijn natuurlijk niet alleen landeigenaren en boeren en mensen die op het land werken. De meeste game-ontwikkelaars en andere professionals zijn ook fotografen. Sommige mensen moeten nog een van die banen krijgen (bijvoorbeeld de fotografen van Japanse tekst en gebruikersinterface-beelden), en anderen kunnen het resultaat van hun werk zien en enthousiast worden.

Dus, een foto is een foto. Een virtuele wereld is een virtuele wereld. Er is niet één enkele hit voor alles, maar een nieuwigheid is nodig om te kunnen werken. Ik zal een paar spelgenres en plots noemen die lijken te werken.

Gamers hebben een spelgenre gemaakt dat Verkenning heet. De meeste spelers komen een onverwachte beloning, probleem of uitdaging tegen. In “The Secret of Monkey Island,” wordt Bernard gedwongen om te gaan met een boeman, een magisch boek, en een aap die zijn schat verbergt. In Indiana Jones and the Temple of Doom vindt Indiana de ingang tot een geheime tempelachtige kamer en moet hij zich een weg vechten door verschillende groepen olifanten die in de jungle wonen. In “Myst,” gebruikt Indiana niet zijn behendigheid om door een stad vol monsters te komen. Hij sprint door de ruïnes van een vergeten maar nu onsterfelijke beschaving om de mensen van het moderne Tokio te redden. Ik weet niet of de titel van deze spellen deel uitmaakt van het verhaal, maar het lijkt erop dat een aanzienlijk aantal mensen vindt dat verkenning het juiste antwoord is op het onverwachte, in plaats van steeds maar weer recht te liegen op de spelletjesmarkt.

Het lijkt eenvoudig, maar spelers moeten nooit de moeite nemen om naar een vreemd einde te zoeken. Ten eerste, als de belangstelling voor een spel groter is dan de hoeveelheid blikken die de gemiddelde gamer kan volbrengen, is het waarschijnlijk dat er eigenschappen van het spel zijn die niet werken. Ten tweede is het verhaal van een spel te belangrijk en moet het in een betere vorm worden gegoten of afgewerkt om te kunnen mislukken. Als een spel niet slaagt voor deze eenvoudige centrale test, moeten gamers geen moeite doen met het spel.

In “Starfox 64” at Starfox door pech het blauwe contract op, waardoor hij geleende spelstanden moest gebruiken om een vierkant te verslaan. Starfox werd gecrediteerd voor het vinden van een goede volgorde van spellen in de uiteindelijke krachtmeting, maar iedereen zei gewoon dat het Starfox was die alle juiste dingen deed. In een ander spel, “Super Mario 64”, speelt Luigi matchmaker voor The Mario Bros. zonder ze neer te schieten. Luigi was van plan om Mario en Luigi te vertellen dat hij later bij hen zou kijken, maar hij werd overweldigd door het lawaai en geschreeuw. De arme Luigi was niet sterk genoeg om tegen “The Mario Bros.” te vechten en werd snel verslagen in het laatste spel. Fans van dit spel zullen nooit Luigi’s laatste wanhopige schoten vergeten. Welsprekend!

Lees meer

Photo shoot

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.