Portret Fotografie

Portretfotograaf Haarlem

Een goede portretfotograaf kan aan een kant-en-klaar portret persoonlijkheid en een beetje persoonlijkheid toevoegen. Zo kun je de foto aanpassen en personaliseren zodat hij helemaal bij jouw unieke stijl past. Maar er is meer te zeggen over portretfotografie dan dat. Sommige portretfotografen leggen de nadruk op grootte, anderen op maniertjes, weer anderen op uitdrukkingen, weer anderen op verschillende soorten lichaamsdelen en weer anderen op haar of speelgoed. Al deze aspecten zijn belangrijk, want portretfotografie gaat niet alleen over grootte, pose en maniertjes. Je persoonlijkheid en stemming, evenals de elementen van de foto die je wilt benadrukken, zijn ook belangrijk. Stel jezelf voor hoog in de lucht, je benen in je lichaam gevouwen. De lengte van die benen en de hoek waaronder je zit, spelen een belangrijke rol in de manier waarop de wereld je waarneemt. Probeer zo ontspannen mogelijk te zijn terwijl je deze foto’s maakt, zodat de foto de indruk wekt dat je gewoon “bent”. Krachten in de wereld zeggen je soms dat je bepaalde dingen moet doen

en je hebt geen andere keuze dan daaraan te voldoen. Zorg ervoor dat je manoeuvres op de foto niet te pikant of te schattig of te gekunsteld zijn. Een foto van je versleten, droopy ogen en onverzorgd gezicht heeft ook geen zin. Toch moet je harde foto’s maken, ik bedoel harde foto’s waarop te zien is dat je ongemakkelijke dingen aan het doen bent, zoals geisha’s tekenen, yoga doen, op het strand liggen of op straat ronddwalen, zonder je ergens iets van aan te trekken. Ik heb heel wat fotografen gezien die niet echt goed zijn in het ontwerpen van portretten. Of het is een compromis, een fantasie van beelden die uit een lange tijd zijn voortgekomen. Soms zijn de verhoudingen van iemands gezicht niet erg correct, alsof zijn of haar kaak te groot is, of te klein. Dan zijn er fotografen die gewoon 70% van de dingen doen en hun onderwerpen krijgen de rest, de meeste fotografen waren in

het begin niet professioneel en vaak is wat de serieuze portretfotograaf kan doen, de professionele kant van zichzelf naar boven halen. In wezen zijn portretten niet zo complex als ze blijken te zijn; ze leven misschien gewoon in de echte wereld en zijn niet genomen in een gekunsteld, ideaal leven, maar dat is hier niet het punt. Zoals ik al zei, “aspirant” professionals maken graag foto’s vanwege het geld, de positie, en het prestige. We kunnen

het ons allemaal veroorloven. Maar in de handen van een aspirant-fotograaf die aardig en oprecht is, die een wild idee kan omzetten in een foto van briljantheid, kan de wereld ook zien dat hij slim, listig en slim is. Dat brengt me ook bij mijn volgende punt. Er zijn 2 niveaus van bekwaamheid: 1.) Styling 2.) Kunstgevoeligheid Als je in opdracht fotografeert, kun je een foto van jezelf maken met elke look die je maar wenst, zo ongeveer uit een fictieroman aan de andere kant van de oceaan. Aan een beroemdheid moet je eer bewijzen. Dit is wat ik bedoel met “gestileerd”. Ik zeg ook niet dat serieus goed uitziende mensen niet ook gestileerde echt harde foto’s nodig hebben. In feite hebben zij het van ons

net zo hard nodig als wij het van hen nodig hebben. We schieten één onvolkomenheid uit alle 10 fouten op een landschapsfoto. Waarom kan ik niet gewoon dezelfde foto nemen met alle tekortkomingen, zoals een portret? Misschien is dat niet realistisch. Natuurlijk kan ik de onvolkomenheden in een foto van een perfectionist beperken, maar dat zou het alleen maar een oppervlakkig portret maken. Waarom er steeds verder moet worden

gefotografeerd, vaak in een mate waarin de fotograaf nog maar net technieken en compositie begint te begrijpen, is “methode” uitgevonden. De voortdurende voorbereiding en de hersendrain die daarmee gepaard gaan, maken professionele anatomie en portretten moeilijker dan het zou moeten zijn. 1.2 Het jargon van de portretfotografie Het woord “juiste” wordt al vele jaren gebruikt, maar heeft in zijn betekenissen veel van zijn betekenis verloren … In het algemeen, wanneer ik een beroepsfotograaf vragen probeer te stellen over de discussie over de rol van een beroepsfotograaf in de markt, of hem vraag

“hoeveel mensen ken je die dit werk doen?”, is een typisch antwoord dat ik krijg: “Als je bijvoorbeeld een detective zou vragen: “hoeveel mensen ken je die dit werk doen?” dat is iets wat een dokter of een advocaat zou weten, en een artiest niet; het is niet iets wat een fotograaf weet, en het is niet wat een voetballer weet. Een voetballer kent het doel, hij kent niet de veter van zijn schoenen. Daarom kun je een fotograaf niet bedriegen, je krijgt niet de resultaten die je zoekt bij een fotograaf die meer begrijpt dan jij toen je opgroeide.” Of, als ik zou antwoorden dat ik denk dat sommige fotografen, wanneer zij de foto’s voor mij maken, kunnen zien met welke leeftijd zij hebben gewerkt, zou ik waarschijnlijk worden weggezet als een dilettant.

Leave a Reply

Your email address will not be published.